quinta-feira, setembro 23, 2004

Lá longe...


a música une-nos.


Na viagem dos sons,


zarpamos de enseadas audíveis


por nós escutadas na intimidade do ecrã.


Arquitectos construtores de partituras,


desembocamos na Ágora e reconhecemo-nos


porque temos a marca da singularidade:


somos música,


que na tensão do silêncio,


nos pede que calemos o que sentimos.


[para o ruben]